W zaułkach entropii

W zaułkach entropii
artyleryjskie ruszenie ku chwale wścieklizny
ma czelność zbierania datków na rzecz ofiar masochizmu
na ziemi bardziej świętej
przy drzwiach zamkniętych na wszystko
i dobroci poutykanej w rezerwatach
gdzie podziw sczezł na kształt anorektyczki rubensowskiej
a szczęście w trakcie wycofywania wypełniło osierdzie fekaliami
sroga niewdzięczność ignorancji za fanatyzm emocjonalny
jako pozostałość po własnej wielkości
nie mogącej wykroczyć dalej
ze względu na stosunkowo pokojową propagandę kału.

WIERSZ POCHODZI Z TOMIKU „POEZJA PĘKŁA”

3c komentarze/y do W zaułkach entropii

  • Bohema

    o nie, tylko nie moje lukrowanie guziczki

  • jepiwneoczy.blog.pl

    Oryginalny blog. Pozdrawiam.

    Zapraszam do siebie. :)

  • aga

    Nieodżałowana przestrzeń wspomnień
    Przemawia dawno nie słyszanym głosem,
    Głosem, który zamiast życzliwości
    Rozdaje cynizm
    Gryzie na oślep przestrzeń nowej nadziei
    Człowieku, czy słyszysz jak zabijasz
    Nadzieję?
    Stawiasz barierę, odgradzasz się ,
    Niszczysz niezburzone mosty,
    Serce tłoczy łzy we krwi
    Żal jest większy niż rozczarowanie
    Zamyka się krąg
    Po którym krążą nienaturalnie wyolbyrzymione
    figurki woskowe nie rozdanych niechcianych podobizn blondynek
    Czyżby nie było j u ż nic?
    Manipulacja, cynizm i sarkazm
    Samotna zamknięta przestrzeń
    Nie ma miejsca na błąd,

    Nie ma miejsca”
    Reqiem nie-znajomości”23.11.10

Odpowiedz

  

  

  

Możesz użyć tych znaczników HTML

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>