Umiejętność życia motyla

Czas przeczekiwania siebie
wymagań rozzłoszczonego serca
w kwiecistej nadziei
że ocknie się z rankoru
nieprzystępność małych znaków
pomijanie prostych linii
ostateczna próba iskrzących reakcji

uczynki słownych gestów
przymilnie nie zaczarowały
adoracja równa ignorancji
rozczarowanie zaokrąglające oczy
wobec paradnej proweniencji
umiejętność życia motyla
długością niepokwitowanej emocji.

 

WIERSZ POCHODZI Z TOMIKU „POEZJA PĘKŁA”

Linia serca

Rozsądek zatrzymał
zbyt spragniony by czekać
brakiem bycia kochanym
zaczął kosztować wieczności
wyjątkowo
wieczności bez ciebie
od wczoraj
miał serce na dłoni
na twojej nie było widać jego linii
był przystawką
do braku
rozrusznikiem
któremu serce wysiadło
brakiem bycia kochanym.