Powstrzymaj oddech przed śmiercią

Powietrze zastygło
dławi zduszone od środka
powstrzymaj oddech przed śmiercią
z braku tchu umierasz
umierasz gdy nic tchu nie zapiera
chociaż tlen chłoniesz
spragnioną zachłannością
łapczywie
po tysiąckroci stokroć
on twój oddech wypełnia nicością
od samotności głębi
po życia wzniosłego wątłość.

 

WIERSZ POCHODZI Z TOMIKU „ŁOSKOT DROGI MLECZNEJ”

Esensja

Spieszę donieść, że opowiadanie O jedno niebo więcej znalazło się w czwartym numerze magazynu Esensja.pl

Do wglądu poniżej:

LINK DO OPOWIADANIA W MAGAZYNIE ESENSJA